www.splitsingnee.nl

Vraag & antwoord

 

Waarom betaalt het personeel deze actie uit eigen zak? De energiebedrijven zijn toch rijk genoeg?

De politiek, de media en het publiek staan nu eenmaal klaar om de energiebedrijven op hun falie te geven als ze uitgaven doen (voor bonussen; reclamecampagnes etc.). Wij wilden die kritiek doodeenvoudig niet hebben. Dat leidt de aandacht maar af van waar het eigenlijk om gaat.
Het gaat om:
1. de nog veel hogere energietarieven als gevolg van de splitsing van onze bedrijven
2. onze banen. Die lopen gevaar na splitsing. Misschien wel 21.000 banen.
Dáár moet de aandacht op gericht zijn.

Waarom wil het kabinet-Balkenende de energiebedrijven eigenlijk splitsen?

Het doel is meer concurrentie en dus lagere prijzen. Vergelijk de telecommarkt. Nieuw opgerichte ondernemingen of buitenlandse bedrijven die hier voor het eerst komen, moeten dan wel alle kans krijgen te concurreren. Zo’n nieuwe concurrent moet natuurlijk - tegen een redelijke betaling - zijn ingekochte energie over de netwerken van Nederlandse energiebedrijven mogen vervoeren. Om zo die ingekochte energie bij zijn eigen klanten te kunnen afleveren.
De minister verdenkt bedrijven als de onze er nu van dat zij stiekem allerlei kosten op dat netwerkbedrijf laten drukken en dus de prijs van het transport voor die nieuwe concurrenten verhogen en daar zelf beter van worden. Daar is nog nooit enig bewijs voor gevonden, maar de minister vertrouwt het niet en zegt: laten we die netwerkonderdelen van de energiebedrijven maar afsplitsen, dan zijn we zeker.

Dat levert onze bedrijven enorme problemen op: miljardenclaims uit Amerika; hoge kosten van splitsing die u mag betalen, enzoverder. De bedrijven worden gesplitst en dus worden de commerciële restanten van ons bedrijf verzwakt, want veel kleiner.
Bovendien worden onze bedrijven – verzwakt en opgezadeld met hoge extra kosten en claims – dan ook nog eens oneerlijk beconcurreerd. Want de buitenlandse bedrijven die hier al een dochteronderneming hebben (zoals Electrabel) hoeven helemaal niet te splitsen en blijven groot en sterk. De Europese Unie schrijft juridische en administratieve splitsing voor. Daar voldoen de Nederlandse energiebedrijven al aan. De regering wil, als enige in Europa, een stapje verder: ook splitsing op eigendomsniveau. Nederland is zoals gewoonlijk weer het braafste jongetje van de Europese klas.

Die andere Europese landen piekeren dus niet over splitsing en dat is begrijpelijk. Want daar vormen zich enkele heel grote ondernemingen, ruwweg in elk groot land een of twee grote energiebedrijven. In Frankrijk heeft het bedrijf Suez vorig jaar bijvoorbeeld het grootste Belgische bedrijf Electrabel opgekocht. Die grote bedrijven gaan heus niet als gekken tegen elkaar concurreren, zo leert de ervaring. NMa of geen NMa.
Minister van Economische Zaken Brinkhorst schrijft zelf in het wetsontwerp tot splitsing dat de verhoudingsgewijs kleine Nederlandse bedrijven toch ook zullen worden opgekocht. Hij organiseert dus ook nog eens onze uitverkoop! Anders gezegd, er zal niet meer concurrentie komen, maar juist mínder. De hele operatie is bij voorbaat een mislukking.

Wat betekent de splitsing voor mij als consument?

U bent, als de splitsing doorgaat, het kind van de rekening. U gaat nog meer betalen voor energie. Dat heeft een aantal oorzaken. Een daarvan is dat de praktische splitsing in twee aparte bedrijven miljoenen euro’s gaat kosten. € 100 miljoen aanloopkosten en € 450 miljoen per jaar vaste hogere kosten (nieuwe gebouwen; outillage; sociaal plan etc.). Dat zult u als klant merken. Omgerekend € 52 per huishouden.

Een tweede reden is dat na de splitsing overgebleven leverings- en productiebedrijven een gewillige overnameprooi worden voor buitenlandse ondernemingen. Maar die willen snel rendement zien uit hun investeringen. Dat kunnen ze bereiken door besparingen (ontslagen dus !) en prijsverhogingen door te voeren.

Een derde reden voor de verwachte verhoging van de prijzen betreft “cross border leases”. Onze netten zijn via (toegestane) financiële constructies verhuurd aan, en weer teruggehuurd van, Amerikaanse beleggers. Dat levert de Amerikaanse beleggers belastingvoordeel op en de Nederlandse energiebedrijven hebben een flink bedrag in handen gekregen.
Splitsing echter zou betekenen dat er nieuwe contracten moeten worden opgemaakt. Maar in Amerika mogen voor díe nieuwe contracten sinds enige tijd de fiscale voordelen niet meer gelden. Amerikaanse beleggers lopen door splitsing dus belastingvoordeel mis en dat zullen ze verhalen op de Nederlandse bedrijven. Sterker nog, ook bestaande contracten mogen vanaf 1 januari in de VS dat belastingvoordeel niet meer hebben. De Amerikanen willen dus van al hun leaseconctracten af. Het gaat om netwerken en centrales die een waarde vertegenwoordigen van meer dan € 10 miljard, ontdekte een EZ-delegatie op 12 januari jl. bij advocaten in New York.

Welke andere Europese landen splitsen hun energiebedrijven?

Geen enkel ander land. Dat hoeft ook helemaal niet van de Europese Unie. Die stelt dat de netwerkbedrijven juridisch en administratief gescheiden moeten zijn van de leveringsbedrijven. De Nederlandse netwerkbedrijven voldoen daar keurig aan. Het kabinet wil echter meer: ook het economische eigendom moet gescheiden worden. Blijkbaar wil het kabinet het braafste jongetje uit de Europese energieklas zijn.

Waarom zijn de ondernemingsraden van de energiebedrijven tegen splitsing?

Splitsing is slecht voor de werkgelegenheid, want er gaan duizenden banen verloren. Onze hoofdkantoren worden overbodig. Dat werk gaat naar de hoofdkantoren van de buitenlandse bedrijven die de Nederlandse bedrijven overnemen. Ook een deel van de klantenservice en de klantenadministratie zal vanuit het buitenland worden gedaan. Omdat er in Nederland veel minder zal worden geïnvesteerd, bijvoorbeeld in centrales en op het vlak van duurzame energie, is er ook minder werk voor toeleveringsbedrijven. Verschillende onderzoeksbureaus hebben berekend dat er direct en indirect 14.000 tot 21.000 banen op het spel staan.

Vat u nou eens kort samen wat er op het spel staat?

- het Nederlands karakter van de hele sector gaat verloren, want door splitsing kunnen de Nederlandse bedrijven worden uitverkocht aan grote buitenlandse energiebedrijven.
- die gaan dan hier bepalen wat de prijs van ónze energie wordt
- ze bepalen ook de leveringszekerheid, omdat zij bepalen wat er wel of niet wordt geïnvesteerd in centrales
- en zij gaan uitmaken wat er in Nederland wordt afgeslankt en afgedankt: 14.000 banen minstens, 21.000 hoogstens, afhankelijk van tempo en het bedrijf dat ons overneemt.

Splits de kosten van de splitsing eens uit?

De kosten van splitsing zijn enorm. Ordegrootte een half miljard. Euro.
Per jaar. Extra, op je energierekening. Omgerekend minstens € 52 per huishouden, vermoedelijk oplopend tot nog eens het dubbele erbij als we Amerikaanse schadeclaims krijgen.

In de memorie van toelichting (MvT) van het wetsvoorstel “Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en van de Gaswet in verband met nadere regels omtrent een onafhankelijk netbeheer” somt de Minister van Economische Zaken een aantal kosten op die als gevolg van dit voorstel ontstaan. De in de memorie van toelichting geïdentificeerde kosten bedragen:
• Reorganisatiekosten structureel/jaarlijks (€ 350 – 460 mln.; MvT pag. 31 )
• Reorganisatiekosten éénmalig (€ 70 – 100 mln.; MvT pag. 31)
• Financieringskosten structureel/jaarlijks (€ 50 – 100 mln.; MvT pag. 35)
• Garanties tbv CBL structureel (€ 1,1 – 3,4 mln.; MvT pag. 38)
• Eenmalige advieskosten van enkele miljoenen (aanname: € 2-4 mln.; MvT
pag. 41)

Hoe moet dit nou worden opgelost?

De Kamer moet durven zeggen dat het te schadelijk is om te splitsen: vanwege de kosten voor de consument; het verloren gaan van Nederlandse bedrijven; enzoverder. Nog afgezien van de dreiging van miljarden aan schadeclaims uit Amerika.